شعر خودکشی از خورخه لویس بورخس




حتا یک ستاره در شب نمی ماند

شب نخواهد ماند


.من می میرم، و با من، وزن ،

جهان بی تحمل نیز.

من پاک می کنم ، اهرام را ،

مدالهای عظیم را،

جهان و چهره ها را.

من باید گذشته ی انبار شده را پاک کنم.

باید از تاریخ غبار بسازم، غبار از غبار.

هم اکنون به آخرین غروب می نگرم.

آخرین پرنده را می شنوم.

پوچی را به کسی نمی دهم!.

 

 

 

کی میخواد ازدواج کنه؟

 

 

خوب معلومه من!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 نظرتون چیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سلام

شنیدم امروز تولدمه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! خیلی خوشحال  شدم! !!!!!!!!!!!   

خوب الان باید چی بگم ؟............................................. 

 آها ................................................................................................ 

 

تولدم مبارک! 

                                    اما امروز از جشن خبری نیست .آخه آنفولانزای خوکی گرفتم وحشتناک!اگه روز تولدم نمیرم شانس آووردم.

از کامنتاتون ممنو ن!منتظر کادوهاتون هستم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

نجمه زارع

خبر به دورترین نقطه‌ی جهان برسد
نخواست او به من خسته ـ بی‌گمان ـ برسد

شکنجه بیشتر از این‌؟ که پیش چشم خودت‌
کسی که سهم تو باشد، به دیگران برسد

چه می‌کنی‌، اگر او را که خواستی یک عمر
به راحتی کسی از راه ناگهان برسد...

رها کنی‌، برود، از دلت جدا باشد
به آن‌که دوست‌تَرَش داشته‌، به آن برسد

رها کنی‌، بروند و دو تا پرنده شوند
خبر به دورترین نقطه‌ی جهان برسد

گلایه‌ای نکنی‌، بغض خویش را بخوری‌
که هق‌هق تو مبادا به گوششان برسد

خدا کند که‌... نه‌! نفرین نمی‌کنم‌، نکند
به او، که عاشق او بوده‌ام‌، زیان برسد

خدا کند فقط این عشق از سرم برود
خدا کند که فقط زود آن زمان برسد

نجمه زارع

تو نيستي و اين در و ديوار هيچ وقت...

غير از تو من به هيچ‌كس انگار هيچ وقت...



اينجا دلم گرفته و هي شور مي‌زند

از خود مواظبت نكن و نگذار هيچ وقت...



اخبار گفت شهر شما امن و راحت است

من باورم نمي‌شود اخبار هيچ وقت...



حيفند روزهاي جواني، نمي‌شوند

اين روزها دو مرتبه تكرار هيچ وقت...



من نيستم بيا و فراموش كن مرا

كي بوده‌ام برات سزاوار؟! هيچ وقت...



بگذار من شكسته شوم تو صبور باش

جوري بمان هميشه كه انگار هيچ وقت...

--------------------

جلیل میگوید.......

  خیلی وقته از جلیل چیزی ننوشتم!واسه همین چندتارباعی باحال

ازش میزارم.امیدوارم خوشتون بیاد!

 

  

من قرعه به نامم از ازل افتاده

یک مرد همیشه در هچل افتاده

در بازی عشق تو گرفتار شدم

مثل مگسی که در عسل افتاده

***********

شهري است شلوغ با هياهويي چند

بازار سياه وچشم و ابرويي چند

هر گوشه ي اين شهر بساطي پهن است

اي عشق دل شكسته كيلويي چند ؟

***********

                         خوب وبد و اشتباه را بگذارید

                              شیطان و من وگناه را بگذارید

                          می خواهم از این به بعد آدم باشم

                              لطفا سر من کلاه را بگذارید!

                                         ***********

                              این شهر که چلچراغ می‌روید ازاو

                             باغی‌ست که درد و داغ می‌روید ازاو

                                 باید بروم به روستای خودمان

                                این شهرفقط کلاغ می‌روید ازاو!

                                          ***********

                               بگذار دچار خود پریشی باشند 

                            دنبال نژاد و قوم و خویشی باشند

                            هر چند که گرگ می وزد از هر سو

                             چشمان تو بهتر است میشی باشند.

                                              *********

                                 رود امده آب می برد از چشمت

                                 انگور شراب می برد از چشمت

                                  از شرم تو ماه پشت ابری رفته

                               خورشید حساب می برد از چشمت.

                                             ********** 

                             افتاده به پشت لاک پشتی که منم 

                             دشنام مجسم درشتی که منم

                             چون لکه ننگ تا ابد خواهد ماند

                             بر صورت مرگ ، جای مشتی که منم!

                                            ***********

 

سرد است تبی که در تنم افتاده

نام چه کسی از دهنم افتاده؟

یک روز یقینا خفه ام خواهد کرد

دستی که به دور گردنم افتاده.

 

***********

می گریم و چشم هایم از ابر پر است

کافی است که دیگر دلم از صبر پر است

ای چشم غزال کم بیا نزدیکم

پاهای من از دویدن ابر پر است.

 

 **********

یک بار ، نه صد بار ، نه هر بار نفهمید

انگار نه انگار... نه ! انگار نفهمید

فریاد زدم ، داد زدم ، دوستتان دا...

یک عمر به در گفتم و دیوار نفهمید!

**********

هی پیچ زدم طناب را در مشتم

هی شعر پرید از سرانگشتم

هر چندکلنجار ... نه ! بی فایده بود

دیروز غروب من خودم را کشتم.

 

********** 

افسوس به دام بندگی افتادیم

در تاب و تب دوندگی افتادیم

یک عمر به این گمان که شاعر هستیم

از خواب و خوراک و زندگی افتادیم

*********

انگار که در سرم تکاپویی هست

آشفتگی و شور و هیاهویی هست

چندی است که سخت از خودم می ترسم

در جیب کتم همیشه چاقویی هست

********

آن چشم نجیب تا ابد خیس کجاست ؟

عصیان گر  بی گناه پردیس کجاست ؟

دیری است دل خدا برایش تنگ است

آدم تو بگو حضرت ابلیس کجاست ؟

  ********* 

 

  

 

با عشق طلسم گرگ را می شکنیم

شب – این قفس سِتُرگ – را می شکنیم

هر چند تبر به دوشمان نیست ولی

یک روز بت بزرگ را می شکنیم

 ********

يك جام پر از شراب دستت باشد

تا حال من خراب دستت باشد

اين چند هزارمين شب بيداري است ؟!

اي عشق فقط حساب دستت باشد

من حسینم . . . . پناهی ام . . . . . .

  

حسین پناهی!

من

زندگی را دوست دارم

ولی از زندگی دوباره می ترسم

 

دین را دوست دارم

ولی از کشیش ها می ترسم

قانون را دوست دارم

ولی از پاسبان می ترسم

 

عشق را دوست دارم

ولی از زن ها می ترسم

 

کودکان را دوست دارم

ولی از ائینه می ترسم

 

سلام را دوست دارم

ولی از زبانم می ترسم

من!!!

من روز را دوست دارم

ولی از روزگار می ترسم!